خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند مستی عشق، رازداری، و طلب مغفرت می‌پردازد. شاعر از جام می لعل و بادهٔ لعل سخن می‌گوید و به رندان و عشاق اشاره می‌کند. همچنین، بر اهمیت خاموشی و رازداری در عشق تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم مانند 'مستی' و 'رندان' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۲۴۴ - واقف از جام می لعل تو مدهوشانند
واقف از جام می لعل تو مدهوشانند
در خور بادهٔ لعل تو قدح نوشانند ۱
آخر ای نامه سفید از صف رندان بدر آی
که در این خانهٔ تاریک سیه پوشانند ۲
چون قدح گرد برای صف عشاق بزن
تا ببینی که در این حلقه چه مدهوشانند ۳
چون بر آریم سر از شرم گنه گرنه به حشر
دامن مغفرتی بر سرمان پوشانند ۴
دهن قال فروبند خیالی و خموش
راز دار سخن عشق چو خاموشانند ۵
در خور بادهٔ لعل تو قدح نوشانند ۱
آخر ای نامه سفید از صف رندان بدر آی
که در این خانهٔ تاریک سیه پوشانند ۲
چون قدح گرد برای صف عشاق بزن
تا ببینی که در این حلقه چه مدهوشانند ۳
چون بر آریم سر از شرم گنه گرنه به حشر
دامن مغفرتی بر سرمان پوشانند ۴
دهن قال فروبند خیالی و خموش
راز دار سخن عشق چو خاموشانند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - نکردم جز به زلف یار پیوند
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - هر جفایی که کند روی تو نیکو باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
