شماره ۱۴۵ - تا زلف رهزن تو ز عنبر کمند کرد

تا زلف رهزن تو ز عنبر کمند کرد
مشّاطه اش گرفت به دزدی و بند کرد ۱

دل را غمت به علّت قلبی نمی خرید
لیکن چو دید داغ تو بروی پسند کرد ۲

گنجِ غم تو خانهٔ عیشم خراب ساخت
سروِ قدِ تو پایهٔ بختم بلند کرد ۳

هر زردئی یی که ز وجه نیاز بود
قسّام عشق بهر من مستمند کرد ۴

تا در طریق نظم خیالی کمال یافت
نامش زمانه بلبل باغ خجند کرد ۵