شماره ۱۴۴ - تا زلف تو دلم را پا بستهٔ بلا کرد

تا زلف تو دلم را پا بستهٔ بلا کرد
سرو قدت به شوخی صد فتنه در هوا کرد ۱

روزی که عاشقان را تقسیم رزق کردند
رخسار زرد و غم را عشق تو زآن ما کرد ۲

تنها سگ درت را من نیستم دعاگو
هر کاو شیند روزی دشنام او دعا کرد ۳

هرچند راند خورشید از پیش صبحدم را
چون صبح داشت صدقی باز آمد و صفا کرد ۴

از دست غم خیالی بیگانه گشت از خویش
یارب غم بتان را با ما که آشنا کرد؟ ۵