شماره ۳۲۷ - چون یار شدی مهر و وفا گم نکنی باز

چون یار شدی مهر و وفا گم نکنی باز
از ره نروی گوش به مردم نکنی باز ۱

سوزد جگر مدعی از تندی خویت
در روی وی از شمع تبسم نکنی باز ۲

صد بار دلم را به سخن ساخته یی شاد
آخر چه شنیدی که تکلم نکنی باز ۳

از خشم تو و طعنه ی دشمن نبرم جان
سوی من اگر چشم ترحم نکنی باز ۴

دیدی که چه خون خوردی از آوارگی ایدل
جایی که رسی خو بتنعم نکنی باز ۵

مدهوش شد از خون دل خویش فغانی
از بهر چنین مست سر خم نکنی باز ۶