خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر به توصیف ویژگی‌های یک شخصیت یا موجودی می‌پردازد که از تأثیرات و آسیب‌های دیگران در امان مانده و مستقل رشد کرده است. این موجود یا شخصیت، با وجود زیبایی و جذابیتش، باعث ویرانی و درد شده اما خود از عواقب اعمالش بی‌خبر است. شاعر در پایان به انتقاد از تکبر و بی‌اعتنایی برخی افراد می‌پردازد و آرزو می‌کند که کسی به مرادش نرسد.

این شعر دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند انتقاد از تکبر و بی‌اعتنایی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

این نخل تازه بین که ندیدست خار کس
نگرفته رنگ دامنش از لاله زار کس

با آب خود بر آمده همچون گل بهشت
لب تر نکرده هیچگه از جویبار کس

آیینه اش ز آه کسان مانده در امان
ننشسته گرد بر دلش از رهگذار کس

شهری شد از کرشمه ی مستانه اش خراب
وز باده اش نرفته عذاب خمار کس

مجروح ساخت تیغ زبانش دل همه
یکره نگشت مرهم جان فگار کس

ای آنکه می روی ز پیش باز کش عنان
کان آهوی رمیده نگردد شکار کس

فریاد از آن حریف که هر چند می خورد
از کبر و ناز سر ننهد در کنار کس

ای کاش بر مراد کسی چون نمیرود
باری بوعده هم ندهد انتظار کس

شمعی که روشنست فغانی بنور خود
پروا نمی کند بشبستان تار کس

«بابافغانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir