خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر بیانگر رنج و اندوه شاعر است که در آن از دردها و مصائب زندگی سخن می‌گوید. شاعر از ناعدالتی‌ها و رنج‌های خود می‌نالد و آرزو می‌کند که رحمت و شادی بر دیگران ببارد، در حالی که خود در آتش غم می‌سوزد. همچنین، او به عشق و امید اشاره می‌کند و از هما (نماد خوشبختی) می‌خواهد تا بر بنیاد عشق او ببارد.

متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج، اندوه و مرگ نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

ما گرفتاریم بر ما ناوک بیداد ریز
سوسن و گل در کنار مردم آزاد ریز

قطره ی خونابه ام در آتش گلخن فگن
پاره ی خاکسترم در رهگذار باد ریز

خار خشک ما سزاوار سموم آتشست
آسمان گو آب رحمت بر گل و شمشاد ریز

ایکه با شیرین لبالب میزنی جام مراد
جرعه یی گر می توانی بر گل فرهاد ریز

استخوانم ریخت وز نو مینهم بنیاد عشق
از پر خود ای هما گردی برین بنیاد ریز

خواهد از بسیاری غم بردنم خواب عدم
جرعه یی از ساغر خود بر من ناشاد ریز

برگذرگاه فغانی خار هم باشد دریغ
ای صبا نسرین و گل بر منزل آباد ریز

«بابافغانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir