خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و دل‌تنگی، زیبایی‌های طبیعت و معشوق، و مفاهیم عرفانی مانند فداکاری و عشق الهی سخن می‌گوید. شاعر از عناصری مانند صحرا، آب دیده‌ی عاشق، اسب، و پروانه برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.

مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

دلم آه سحر چون با دعا دمساز گردانید
ز غربت آفتاب من عنانرا باز گردانید

هوای دلکش صحرا و آب دیده ی عاشق
نهال نازکش خوشتر ز سرو ناز گردانید

کدام ابرو کمانت یار و همدم شد درین رفتن
که چشم عشوه سازت را شکار انداز گردانید

فدای بازی اسبت دل ممتاز درویشان
که بس شاهانه ات از همرهان ممتاز گردانید

ربود از نرگست باد خزانی رنگ دلداری
غرورت غمزه ی مستانه را غماز گردانید

هوای زلف مشک آمیز و چشم سرمه سای تو
چو تار عنکبوتم زار و بی آواز گردانید

مقدس آتشی کان از نهاد شمع سر برزد
ز روی تربیت پروانه را جانباز گردانید

صبا آورد گرد دامن پیراهن یوسف
در بیت الحزن را پرده ی صد راز گردانید

همینت بس فغانی در بلاد پارسی گویان
که عشقت عندلیب گلشن شیراز گردانید

«بابافغانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir