خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از عشق شدید و دردناک سخن می‌گوید که هم درویش و هم پادشاه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر از زیبایی معشوق و رنج‌های عشق خود می‌گوید و از سوختن و اشک‌ریختن در این راه سخن می‌راند. همچنین، اشاره‌ای به ملامت‌های دیگران و ندامت و حسرت ناشی از عشق دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و رنج‌های عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری دارد.
شماره ۲۰۴ - بر اوج حسن چو آن ترک کج کلاه بر آید
بر اوج حسن چو آن ترک کج کلاه بر آید
خروش عشق ز درویش و پادشاه برآید ۱
چو طالعست ببینندگان ستاره ی روشن
بآفتاب رود همره و بماه برآید ۲
چو خط و خال تو چند از برای سوختن من
یکی غنیم شود دیگری گواه برآید ۳
گناه کرده ی عشقم چنان رسان بقصاصم
که دوست گرید و از جان دشمن آه برآید ۴
نهال بی ثمر خود به گریه سبز چه دارم
بسوزم وز گلم لاله ی سیاه برآید ۵
ز حد گذشت ملامت حذر ز شعله ی آهی
که روز داد ز دلهای دادخواه برآید ۶
غم و ندامت و حسرت بجان زنند شبیخون
چسان فغانی تنها به این سپاه برآید ۷
خروش عشق ز درویش و پادشاه برآید ۱
چو طالعست ببینندگان ستاره ی روشن
بآفتاب رود همره و بماه برآید ۲
چو خط و خال تو چند از برای سوختن من
یکی غنیم شود دیگری گواه برآید ۳
گناه کرده ی عشقم چنان رسان بقصاصم
که دوست گرید و از جان دشمن آه برآید ۴
نهال بی ثمر خود به گریه سبز چه دارم
بسوزم وز گلم لاله ی سیاه برآید ۵
ز حد گذشت ملامت حذر ز شعله ی آهی
که روز داد ز دلهای دادخواه برآید ۶
غم و ندامت و حسرت بجان زنند شبیخون
چسان فغانی تنها به این سپاه برآید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۳ - دلم آه سحر چون با دعا دمساز گردانید
گوهر بعدی:شماره ۲۰۵ - ز بیرحمی چو آن گل پیرهن دور از بر من شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
