خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر با بیان عاشقانه، از عشق و دلبستگی خود به معشوق سخن می‌گوید و اظهار می‌کند که دلش در گرو زلف معشوق است و به جای درست خود بازنگشته است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای مخاطبان جوان و بزرگسال مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۴۳ - ای با مهرت سرشته آب و گل من
ای با مهرت سرشته آب و گل من
صد شکر که بردی دل غم حاصل من ۱
تا در سر زلف تو ندیدم دل را
حقا که بجای خود نیامد دل من ۲
صد شکر که بردی دل غم حاصل من ۱
تا در سر زلف تو ندیدم دل را
حقا که بجای خود نیامد دل من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - شوخی که گسسته بود پیمان از من
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - شیطان نامی که شد غمش قاتل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
