خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق و دلبستگی شدید خود به شخصی به نام شیطان می‌گوید که باعث غم و نابودی او شده است. با وجود اینکه گفته می‌شود شیطان به دل کسی راه نمی‌یابد، اما در نهایت دل شاعر را تسخیر کرده است.
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد. همچنین، استفاده از مفهوم شیطان به عنوان نماد عشق ممکن است نیاز به درک بالاتری از استعاره‌های ادبی داشته باشد.
شماره ۱۴۴ - شیطان نامی که شد غمش قاتل من
شیطان نامی که شد غمش قاتل من
پابسته او شد دل بی حاصل من ۱
گویند که شیطان نکند رو در دل
بس چون شیطان گرفت آخر دل من ۲
پابسته او شد دل بی حاصل من ۱
گویند که شیطان نکند رو در دل
بس چون شیطان گرفت آخر دل من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - ای با مهرت سرشته آب و گل من
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - در دل دو هزار مدّعا دارم من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
