خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به بیان احساسات خود درباره آرزوها، نابسامانی‌های زندگی و عشق به یار می‌پردازد. او از عادت به زلف یار و تأثیر آن بر جمعیت دل و پریشانی خود سخن می‌گوید.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از احساسات و تجربیات زندگی مورد نیاز است.
شماره ۱۰۶ - دانم کنم آرزو حیرانی خویش
دانم کنم آرزو حیرانی خویش
سامان کسان و نابسامانی خویش ۱
من عادت زلف یار دارم خواهم
جمعیت دل ها و پریشانی خویش ۲
سامان کسان و نابسامانی خویش ۱
من عادت زلف یار دارم خواهم
جمعیت دل ها و پریشانی خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - هند وی سر زلف تو ای کافر کیش
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - ای برده هوا سوی سماکت به سمک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
