خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوقه‌ای با زلف‌های سیاه و جذاب می‌گوید که مانند کافر است. اگرچه معشوقه میل به دزدیدن دل ندارد، اما شاعر او را مانند دزدی می‌بیند که در ماهتاب پرسه می‌زند و دل‌ها را می‌دزدد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد.
شماره ۱۰۵ - هند وی سر زلف تو ای کافر کیش
هند وی سر زلف تو ای کافر کیش
گر میل ندارد که بدزد و دل خویش ۱
از بهر چه بینمش بر اطراف رخت
چون دزد به ماهتاب پیچان بر خویش ۲
گر میل ندارد که بدزد و دل خویش ۱
از بهر چه بینمش بر اطراف رخت
چون دزد به ماهتاب پیچان بر خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴ - چندان که دلم پیش تو می سوزد بیش
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶ - دانم کنم آرزو حیرانی خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
