خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ناپایداری و فناپذیری انسان در برابر عظمت جهان اشاره دارد و بیان می‌کند که هرچند ممکن است فردی به ظاهر به اوج برسد، اما در نهایت به خاک بازمی‌گردد.
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۷ - ای برده هوا سوی سماکت به سمک
ای برده هوا سوی سماکت به سمک
روخواهی کرد سوی پستی بی شک ۱
البته بود مسکن خاک آخر خاک
گر فی المثلش باد رساند به فلک ۲
روخواهی کرد سوی پستی بی شک ۱
البته بود مسکن خاک آخر خاک
گر فی المثلش باد رساند به فلک ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - دانم کنم آرزو حیرانی خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - چون دور کنم رقیب رازان ناپاک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
