غزل ۱۳۸ - عشق در دل ماند و یار از دست رفت

عشق در دل ماند و یار از دست رفت
دوستان دستی که کار از دست رفت ۱

ای عجب گر من رسم در کام دل
کی رسم چون روزگار از دست رفت ۲

بخت و رای و زور و زر بودم دریغ
کاندر این غم هر چهار از دست رفت ۳

عشق و سودا و هوس در سر بماند
صبر و آرام و قرار از دست رفت ۴

گر من از پای اندرآیم گو درآی
بهتر از من صد هزار از دست رفت ۵

بیم جان کاین بار خونم می‌خورد
ور نه این دل چند بار از دست رفت ۶

مرکب سودا جهانیدن چه سود
چون زمام اختیار از دست رفت ۷

سعدیا با یار عشق آسان بود
عشق باز اکنون که یار از دست رفت ۸