خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت موهای معشوقه‌اش سخن می‌گوید که همچون هندو‌ها سیاه و مجعد است، اما مانند ترکان تیز و پرتحرک است. این موها بر دل دیوانه‌ی او بند شده‌اند و باعث بی‌قراری و ناآرامی او شده‌اند.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه‌ای است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات قدیمی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد.
شماره ۲۰۲ - زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست
زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست
هندوست و لیک ترکتاز افتادست ۱
تا بر دل دیوانه من بند نهاد
آسوده و خوش نیست بآز افتادست ۲
هندوست و لیک ترکتاز افتادست ۱
تا بر دل دیوانه من بند نهاد
آسوده و خوش نیست بآز افتادست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - گفتم که چرا از شکرت رست نبات
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - من کز سر جان بسوی تو خواهم خاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
