خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که با تمام وجود به سوی معشوق میشتابد و تا روز قیامت به دامان او چنگ میزند، همانگونه که گردی از کوی برمیخیزد. این بیتها نشاندهنده عشق عمیق و ایثارگرانه شاعر نسبت به معشوق است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از استعارهها و کنایهها برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۲۰۳ - من کز سر جان بسوی تو خواهم خاست
من کز سر جان بسوی تو خواهم خاست
کی از سر تو چو موی بر خواهم خاست ۱
تا دست بدامنت زنم روز جزا
چون گرد ز کوی بر خواهم خاست ۲
کی از سر تو چو موی بر خواهم خاست ۱
تا دست بدامنت زنم روز جزا
چون گرد ز کوی بر خواهم خاست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۲ - زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۴ - نی دیده به از تو هیچ یاری دیدست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.