شماره ۱۶۳ - کوکبه گل رسید ای صنم گلعذار

کوکبه گل رسید ای صنم گلعذار
جام طرب وقت گل بی می گلگون مدار ۱

عیش صبوح آرزو میکندم مدتیست
با چو تو شیرین لبی خاصه بوقت بهار ۲

چون ز می حسن تو مست خرابند خلق
از چه سبب نرگست می نرهد از خمار ۳

بر ره دیوانگی نعره زنان شد دلم
تا تو بهم بر زدی سلسله مشکبار ۴

درد دل ریش را من ز که جویم دوا
هم تو قراریش ده چون ز تو شد بیقرار ۵

من ز لبت بوسه ئی خواهم و خواهی تو جان
زود بگیر و بیار تا کی ازین انتظار ۶

دوش نسیم صبا ز ابن یمین یک غزل
تازه چو سلک گهر برد بنزدیک یار ۷

گفت که در گوش گیر اینسخن دلپذیر
تا بودت گوشوار از گهر شاهوار ۸