خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، بهار و تجدید حیات طبیعت را توصیف می‌کند. شاعر از گل‌ها، بلبل‌ها، و باد صبا سخن می‌گوید و احساسات خود را درباره عشق و می‌نوشی بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به توبه‌شکنی و انتقاد بزرگان دارد.
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌هایی به شراب و می‌نوشی دارد که مناسب گروه‌های سنی بالاتر است.
شماره ۱۶۴ - گل بصد ناز در آمد بچمن بار دگر
گل بصد ناز در آمد بچمن بار دگر
مست شد بلبل شوریده چو من بار دگر ۱
پیش ازین گر چمن از برگ و نوا هیچ نداشت
درم افشاند برو شاخ سمن بار دگر ۲
از سر سرو سهی نافه بیفتاد مگر
کز چمن خاست دم مشک ختن بار دگر ۳
زعفران کرد مگر تعبیه در غنچه صبا
زآنکه در خنده فتادست دمن بار دگر ۴
از هوا داری طفل چمن است آنکه سحاب
دایه وش کرد لبش تر به دهن بار دگر ۵
در سرم هست که در موسم نوروز کنم
با دل افروز بتی عزم چمن بار دگر ۶
ره بچین سر زلف وی اگر چند خطاست
دل بدو می کشدم حب وطن بار دگر ۷
عزم دارم که درین موسم خرم بصبوح
باده خواهم ز بت سیم ذقن بار دگر ۸
گر چه دانم که بزرگان همه بر ابن یمین
خرده گیرند که شد توبه شکن بار دگر ۹
مست شد بلبل شوریده چو من بار دگر ۱
پیش ازین گر چمن از برگ و نوا هیچ نداشت
درم افشاند برو شاخ سمن بار دگر ۲
از سر سرو سهی نافه بیفتاد مگر
کز چمن خاست دم مشک ختن بار دگر ۳
زعفران کرد مگر تعبیه در غنچه صبا
زآنکه در خنده فتادست دمن بار دگر ۴
از هوا داری طفل چمن است آنکه سحاب
دایه وش کرد لبش تر به دهن بار دگر ۵
در سرم هست که در موسم نوروز کنم
با دل افروز بتی عزم چمن بار دگر ۶
ره بچین سر زلف وی اگر چند خطاست
دل بدو می کشدم حب وطن بار دگر ۷
عزم دارم که درین موسم خرم بصبوح
باده خواهم ز بت سیم ذقن بار دگر ۸
گر چه دانم که بزرگان همه بر ابن یمین
خرده گیرند که شد توبه شکن بار دگر ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - کوکبه گل رسید ای صنم گلعذار
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - گر کسی چشم و لبی خواست چو بادام و شکر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
