شماره ۱۶۲ - روی زیبای ترا نیست در آفاق نظیر

روی زیبای ترا نیست در آفاق نظیر
چشم بد دور ز رخسار تو ای بدر منیر ۱

از غم عارض چون شیر و لب چون شکرت
در گدازست تنم همچو شکر اندر شیر ۲

ناوک غمزه خونریز مزن بر دل من
نیست محتاج کمان گوشه ابروت بتیر ۳

هست رخسار من از عشق تو در خون جگر
همچو در آب بقم غرق شده برگ زریر ۴

گفتم ایدوست دلم بسته زلفین تو شد
گفت دیوانه همان به که بود در زنجیر ۵

دلم از حلقه زلفت نرود جای دگر
کی تواند که رود پای فرو رفته بقیر ۶

جان فدا میکنم اما بفدا باز نرست
هر که در بند سر زلف بتان گشت اسیر ۷

خواهم ایدوست که جان بر تو فشانم روزی
لیک ترسم نپذیری که متاعیست حقیر ۸

گر گنه کرد که شد ابن یمین بنده تو
تو بزرگی کن و بر بنده خود خرده مگیر ۹