خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و دل‌باختگی سخن می‌گوید. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر جان و دل عاشق می‌سراید و از درد فراق و داغ عشق شکایت می‌کند. شاعر همچنین توصیه می‌کند که برای رسیدن به دل خوش، باید دل را بر هر حالتی قرار داد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و فراق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۸۳ - خال که بر عارض مهوش نهی
خال که بر عارض مهوش نهی
داغ بر این جان بلاکش نهی ۱
دل که ز عشاق پریشان بری
در شکن زلف مشوش نهی ۲
گر دل خوش میطلبی، زینهار
کوش که دل بر خوش و ناخوش نهی ۳
خط رخت مایه دیوانگیست
راست چو عنبر که بر آتش نهی ۴
شاهی، اگر هست دلی، زینهار
در ره خوبان پریوش نهی ۵
داغ بر این جان بلاکش نهی ۱
دل که ز عشاق پریشان بری
در شکن زلف مشوش نهی ۲
گر دل خوش میطلبی، زینهار
کوش که دل بر خوش و ناخوش نهی ۳
خط رخت مایه دیوانگیست
راست چو عنبر که بر آتش نهی ۴
شاهی، اگر هست دلی، زینهار
در ره خوبان پریوش نهی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۲ - دولت وصلش میسر کی شود بی جستجوی؟
گوهر بعدی:شماره ۱۸۴ - چه حالتست که از حال من نمی‌پرسی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
