شماره ۱۳۱ - تو شهریار جهان، ما غریب شهر توایم

تو شهریار جهان، ما غریب شهر توایم
وطن گذاشته، بیخانمان ز بهر توایم ۱

دوای دل نشود نوش جام جم ما را
که ناز پرور پیمانه های زهر توایم ۲

ز لطف بر سر ما دست رحمتی می نه
که پایمال حوادث ز تاب قهر توایم ۳

چو لاله، داغ دل از نوبهار عارض تو
چو غنچه، خون جگر از لعل نوش بهر توایم ۴

شد از وفای تو مشهور عالمی شاهی
بس است شهرت ما، کز سگان شهر توایم ۵