خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از جدایی، عشق نافرجام، و درد فراق سخن میگوید. شاعر از دلربایی که باعث دوری از خود شده، گلایه دارد و به تصاویری مانند تیر عشق، تنگی مجال وصال، و پرواز مرغ الفت اشاره میکند. همچنین، از وفاداری و بیوفایی در راه عشق و رنجهای آن صحبت میشود.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند درد فراق و بیوفایی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
غزل ۱۷۲ - هر کس بتو دلربا نشیند
هر کس بتو دلربا نشیند
بسیار ز خود جدا نشیند ۱
همچون هدفم سفید شد چشم
تا ناوک تو بجا نشیند ۲
از بس تنگست بزم وصلت
جا نیست که نقش پا نشیند ۳
مرغ الفت پرید ازین باغ
شبنم از گل جدا نشیند ۴
باشد بلبت نشان دندان
نقشی که بمدعا نشیند ۵
در دامن من فلک کند سیر
خاری که مرا بپا نشیند ۶
از کوی وفا هر آنکه برخاست
در راه تو بیوفا نشیند ۷
از راه وصال برنخیزد
گردی که بروی ما نشیند ۸
در بزم جهان کلیم شمعست
می سوزد هر کجا نشیند ۹
بسیار ز خود جدا نشیند ۱
همچون هدفم سفید شد چشم
تا ناوک تو بجا نشیند ۲
از بس تنگست بزم وصلت
جا نیست که نقش پا نشیند ۳
مرغ الفت پرید ازین باغ
شبنم از گل جدا نشیند ۴
باشد بلبت نشان دندان
نقشی که بمدعا نشیند ۵
در دامن من فلک کند سیر
خاری که مرا بپا نشیند ۶
از کوی وفا هر آنکه برخاست
در راه تو بیوفا نشیند ۷
از راه وصال برنخیزد
گردی که بروی ما نشیند ۸
در بزم جهان کلیم شمعست
می سوزد هر کجا نشیند ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۱ - گاهی از خاک درت مرهم بزخم ما به بند
گوهر بعدی:غزل ۱۷۳ - از هجوم خط دلی باطره پرفن نماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.