در این داستان، شیخ بوالعباس قصاب با دو نفر که درباره برتری اندوه یا شادی بحث می‌کردند، روبرو می‌شود. او پاسخ می‌دهد که neither اندوه و neither شادی در منزلگاه الهی وجود ندارد، زیرا اینها صفات محدود انسانی هستند و به ذات قدیم الهی راهی ندارند. سپس تأکید می‌کند که بنده واقعی خدا در اطاعت از دستورات و سنت‌های الهی است. در پایان مشخص می‌شود که آن دو نفر بوالحسن خرقانی و بوعبدالله داستانی بوده‌اند.

محتوا شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با مباحث دینی و فلسفی نیاز دارد. همچنین، زبان و سبک روایت ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.