خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شیخی عارف و فاضل، معاصر با طغانشه بن مؤید، که توسط سلطان مورد احترام بود. شیخ به دلیل ترس از مخالفت جهلای علما، روش خود را پنهان می‌کرد و در خفا به تربیت مریدان می‌پرداخت. اشعار او بیانگر عشق و وجد عرفانی است.

محتوا شامل مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای درک عمیق‌تر، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی داشته باشد. همچنین، برخی از اشعار ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

بخش ۹۱ - صفی الدین یزدی علیه الرّحمة

شیخی است عارف و فاضلی است واقف. قدوهٔ اهل کمال و زبدهٔ ارباب وجد وحال. با طغانشه بن مؤید معاصر بوده و سلطان مذکور آن جناب را تعظیم و تکریم بلیغ می‌فرمود و اما شیخ از بیم قال و قیل جهلای علما طریقهٔ خود را مستور می‌داشته و در خفا همت بر تربیت مریدان می‌گماشته و این اشعار از نتایج طبع اوست: ۱
مِنْاشعاره ۲

چه دردست این که عشقش نام کردند
وزو آشوب خاص و عام کردند ۳

خراباتیست اندر عشق کانجا
می از خونِ جگر در جام کردند ۴

به یک ساغر در آن میخانه ما را
چنین سرمست و بی آرام کردند ۵
٭٭٭ ۶

نه یکی روز ز وصل تو نشان یافته‌ام
نه یکی شب ز فراق تو امان یافته‌ام ۷

به دو جو بر من اگر هر دو جهان گم گردد
چون ترا یافته‌ام هر دو جهان یافته‌ام ۸
تعداد ابیات: ۵ ۲۸۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۹۰ - صفی الدین اردبیلی طاب ثراه
گوهر بعدی:بخش ۹۲ - صفایی اصفهانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.