خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن درباره فردی است که دارای صفات نیکو بود، مدتی فرماندهی کرد و شجاع بود، اما سپس از مقام خود کناره گرفت و به تصوف روی آورد. سالها به سیاحت پرداخت تا اینکه درگذشت. در پایان، یک رباعی از او نقل شده است که بیانگر دیدگاه عرفانی و فلسفی اوست.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، رباعی نقلشده نیاز به تفسیر دارد و مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.
بخش ۹۲ - صفایی اصفهانی
به صفات حمیده متصف بوده. مدتی سرداری نموده شجاعت داشته. آخر ترک منصب گفته، تصوف پذیرفته. سالها سر و پا برهنه سیاحت میکرد تا فوت شد. تیمّناً یک رباعی از او نوشته شد:
۱
غمگین دلِ خود به دهر شاد از که کنیم
چون دلبر خود خودیم یاد از که کنیم ۲
مردم ز فلک داد ز بیداد کنند
ما خود فلک خودیم داد از که کنیم ۳
غمگین دلِ خود به دهر شاد از که کنیم
چون دلبر خود خودیم یاد از که کنیم ۲
مردم ز فلک داد ز بیداد کنند
ما خود فلک خودیم داد از که کنیم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۹۱ - صفی الدین یزدی علیه الرّحمة
گوهر بعدی:بخش ۹۳ - ضیای کاشانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.