خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر عرفانی و اخلاقی دربارهٔ تأثیر غم و رحمت الهی، ارزش سفر معنوی به نجف، رهایی از تعلقات دنیوی، تلاش برای کمال، و آرزوی رشد در برابر حوادث زندگی سخن میگوید. همچنین، اشعار پایانی به امیدواری و دعا برای دیگران و آرزوی تغییر دشمنان اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۱۴۸ - هر دل که تیر غمزه او را هدف شود
هر دل که تیر غمزه او را هدف شود
باران ابر رحمت حق را صدف شود ۱
افلاک را منازل اول کند حساب
آن رهروی که بر در شاه نجف شود ۲
موجش برد به دوش از این بحر بر کنار
هرکس سبک ز بار تعلق چو کف شود ۳
کسب کمال میبردش چون نگین به گور
خوب است لعل سعی کند تا خزف شود ۴
همچون گیاه جاده مرا آرزو به دل
تا سر زند، به پای حوادث علف شود ۵
آخر دوید بر رخم اشگ بهانهجوی
یا رب مباد طفل کسی ناخلف شود ۶
ای نای تنگ خاطر قصاب را ز لطف
بنواز نغمه تا قد دشمن چو دف شود ۷
باران ابر رحمت حق را صدف شود ۱
افلاک را منازل اول کند حساب
آن رهروی که بر در شاه نجف شود ۲
موجش برد به دوش از این بحر بر کنار
هرکس سبک ز بار تعلق چو کف شود ۳
کسب کمال میبردش چون نگین به گور
خوب است لعل سعی کند تا خزف شود ۴
همچون گیاه جاده مرا آرزو به دل
تا سر زند، به پای حوادث علف شود ۵
آخر دوید بر رخم اشگ بهانهجوی
یا رب مباد طفل کسی ناخلف شود ۶
ای نای تنگ خاطر قصاب را ز لطف
بنواز نغمه تا قد دشمن چو دف شود ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۷ - چون شامِ قدر بر همه مستور میشود
گوهر بعدی:شماره ۱۴۹ - سوختم از هجر تا جانان به فریادم رسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.