خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به بیان ارزش و ماندگاری سخن خود می‌پردازد و تأکید می‌کند که کلامش در دلها جاودانه خواهد ماند. او از زیبایی‌های طبیعت و معانی عمیق در شعر خود سخن می‌گوید و خود را همچون نوری می‌داند که برای اهل فن آشکار است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۶۴ - زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامم
زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامم
از صفحهٔ دلها نشود محو، کلامم ۱
نوری ست عیان، در نظر حرف شناسان
هر مردمک نقطه ی خورشید، غلامم ۲
نظاره کن امروز، گلستان ارم را
در جلوه گه خامهٔ طاووس خرامم ۳
هر لفظ حزین خانهٔ صد شاهد معنی ست
لیلی کده ها جلوه دهد طرف خیامم ۴
از صفحهٔ دلها نشود محو، کلامم ۱
نوری ست عیان، در نظر حرف شناسان
هر مردمک نقطه ی خورشید، غلامم ۲
نظاره کن امروز، گلستان ارم را
در جلوه گه خامهٔ طاووس خرامم ۳
هر لفظ حزین خانهٔ صد شاهد معنی ست
لیلی کده ها جلوه دهد طرف خیامم ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - قناعت چون گهر، با ساغر و مینای خودکردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
