خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که با وجود سکوت ظاهری، احساسات و عواطف عمیقی مانند نوا، ناله، گریه و خنده را در درون خود پنهان کرده است. او به عشق و رنج‌هایش اشاره می‌کند و از تأثیرات عمیق عشق بر قلبش سخن می‌گوید.
متن حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به رنج و خونین گریه کردن ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.
شماره ۲۶۳ - خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
نی شیون طرازم، ناله ها در آستین دارم ۱
به سوز و ساز عشقم، شمع محفل می توان گفتن
که من هم گریه و هم خنده را در آستین دارم ۲
تو می دانی که از مستی، چه خونها در دلم کردی
اگر چون شیشه، خونین گریه ها در آستین دارم ۳
نی شیون طرازم، ناله ها در آستین دارم ۱
به سوز و ساز عشقم، شمع محفل می توان گفتن
که من هم گریه و هم خنده را در آستین دارم ۲
تو می دانی که از مستی، چه خونها در دلم کردی
اگر چون شیشه، خونین گریه ها در آستین دارم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۲ - شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۴ - زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
