خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از بی‌عدالتی و رنج بی‌گناهان سخن می‌گوید و از ندامت پس از کارهای بد یاد می‌کند. همچنین، به مقایسه‌ای بین زاهد و صبح پرداخته و از تأثیر منفی افکار سرد بر شادی و گرمی زندگی هشدار می‌دهد.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۲۰۰ - سختی به ضعیفان جهان بی سبب آید
سختی به ضعیفان جهان بی سبب آید
من بد کنم و زخم ندامت به لب آید ۱
زاهد دمش افسرده چو صبح است، مبادا
خورشید تو را از نفس سرد تب آید ۲
من بد کنم و زخم ندامت به لب آید ۱
زاهد دمش افسرده چو صبح است، مبادا
خورشید تو را از نفس سرد تب آید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - صفای عارضش، رنگ از رخ مهتاب بزداید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
