خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ناله‌های خود و تأثیر آن بر خامه (قلم) سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که نام بلندش از ننگ دور است و نغمه‌اش مانند صدای داوود است. در پایان، سخنش را با لعل گران‌قدر مقایسه می‌کند و آن را همسنگ می‌داند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد.
شماره ۱۹۹ - از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد
از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد
وز نام بلندم، سخن از ننگ برآمد ۱
آن نغمه،که زیر لب داوود شکستند
ما را ز نی خامه، به این رنگ برآمد ۲
انصاف چو بگرفت عیار سخنم را
با لعل گران قدر تو همسنگ برآمد ۳
وز نام بلندم، سخن از ننگ برآمد ۱
آن نغمه،که زیر لب داوود شکستند
ما را ز نی خامه، به این رنگ برآمد ۲
انصاف چو بگرفت عیار سخنم را
با لعل گران قدر تو همسنگ برآمد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - تا حرفی از آن لعل می آلود برآمد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - سختی به ضعیفان جهان بی سبب آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
