خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و فراق سخن می‌گوید. او خود را سوخته از هجران معشوق توصیف می‌کند، در حالی که معشوق مانند سرو و سوسن در باغ، آرام و بی‌خیال است. شاعر از دل فارغ معشوق از رنج دیگران و داغ‌های پی در پی خود بر دل شکایت دارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۸ - آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
من سوخته ام به هجرت ای چشم و چراغ ۱
داری دلی از فکر اسیران فارغ
دارم ز غم تو داغ دل بر سر داغ ۲
من سوخته ام به هجرت ای چشم و چراغ ۱
داری دلی از فکر اسیران فارغ
دارم ز غم تو داغ دل بر سر داغ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
