خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از قدرت و تأثیر عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق او را به تسلیم واداشته است، اما هرگز از عشق خسته نشده است. همچنین، به قدرت و عظمت عشق اشاره می‌کند که مانند سایه سیمرغ بر قاف سنگین نیست.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'تیغ هیجا' و 'سایه سیمرغ' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۷۹ - چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
تسلیم فکند سر، که این گوی و مصاف ۱
هرگز دلم از عشق نیامد به ستوه
سنگین نبود سایه سیمرغ به قاف ۲
تسلیم فکند سر، که این گوی و مصاف ۱
هرگز دلم از عشق نیامد به ستوه
سنگین نبود سایه سیمرغ به قاف ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - هرچند نوای آتشین دارد عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
