خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌گوید و خود را مانند شمعی توصیف می‌کند که در آتش می‌سوزد اما با این حال، از عشق و زندگی لذت می‌برد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و تمثیل‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به رنج و آتش درونی می‌تواند برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۱۷۷ - تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
یک لمحه ندید دیدهام خواب چو شمع ۱
فریاد ز مشرب سمندر زادم
زآتش رگ جان من خورد آب چو شمع ۲
یک لمحه ندید دیدهام خواب چو شمع ۱
فریاد ز مشرب سمندر زادم
زآتش رگ جان من خورد آب چو شمع ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقط
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
