خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
نوح در بیابانی که آب وجود ندارد، کشتی می‌سازد. مردم به او می‌خندند و او را نادان می‌خوانند. برخی به او می‌گویند کشتی را به حرکت درآورد و برخی دیگر می‌گویند پرش بسازد. نوح پاسخ می‌دهد که این کار به فرمان خدا است و تغییر نخواهد کرد.
این متن شامل مفاهیم عمیق مذهبی و تمثیلی است که برای درک بهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از زبان و سبک کلاسیک ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
بخش ۱۲۷ - مثلها زدن قوم نوح باستهزا در زمان کشتی ساختن
نوح اَنْدَر بادیه کَشتی بِساخت
صد مَثَل‌گو از پِیِ تَسْخَر بِتاخت ۱
در بیابانی که چاهِ آب نیست
می‌کُند کَشتی چه نادان وَابْلَهی‌ست ۲
آن یکی می‌گفت ای کَشتی بِتاز
وان یکی می‌گفت پَرَّش هم بِساز ۳
او هَمی‌گفت این به فرمانِ خداست
این به چُرْبَک‌ها نخواهد گشت کاست ۴
صد مَثَل‌گو از پِیِ تَسْخَر بِتاخت ۱
در بیابانی که چاهِ آب نیست
می‌کُند کَشتی چه نادان وَابْلَهی‌ست ۲
آن یکی می‌گفت ای کَشتی بِتاز
وان یکی می‌گفت پَرَّش هم بِساز ۳
او هَمی‌گفت این به فرمانِ خداست
این به چُرْبَک‌ها نخواهد گشت کاست ۴
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۲۶ - بیان آنک هر کس را نرسد مثل آوردن خاصه در کار الهی
گوهر بعدی:بخش ۱۲۸ - حکایت آن دزد کی پرسیدند چه می‌کنی نیم‌شب در بن این دیوار گفت دهل می‌زنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
