این متن دربارهٔ استفاده از مثال‌ها و تشبیهات در بیان مفاهیم عمیق و معنوی است. شاعر تأکید می‌کند که درک کامل این مفاهیم تنها از طریق علم و درک الهی ممکن است و انسان‌های عادی قادر به درک کامل آن‌ها نیستند. همچنین، به داستان‌های قرآنی مانند موسی و عصا، ابلیس و قارون اشاره می‌شود تا نشان دهد که استفاده نادرست از مثال‌ها و تشبیهات می‌تواند به گمراهی و نابودی منجر شود.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و دینی است که برای درک کامل آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم قرآنی و ادبیات عرفانی وجود دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
بخش ۱۲۶ - بیان آنک هر کس را نرسد مثل آوردن خاصه در کار الهی
سویِ آن دَرگاهِ پاکْ انداختن؟ ۱
آن مَثَل آوردنْ آنِ حَضرت است
که به عِلْمِ سِرّ و جَهْر او آیَت است ۲
تو چه دانی سِرِّ چیزی تا تو کَلْ
یا به زُلْفی یا به رُخْ آری مَثَل؟ ۳
موسی‌یی آن را عَصا دید و نبود
اَژدَها بُد سِرِّ او لَب می‌گُشود ۴
چون چُنان شاهی نَدانَد سِرِّ چوب
تو چه دانی سِرِّ این دام و حُبوب؟ ۵
چون غَلَط شُد چَشمِ موسیٰ در مَثَل
چون کُند موشی فُضولی مُدَّخَل؟ ۶
آن مِثالَت را چو اَژدَرها کُند
تا به پاسخْ جُزوْ جُزوَت بَر کَند ۷
این مِثال آوَرْد اِبْلیسِ لَعین
تا که شُد مَلْعونِ حَقْ تا یَوْمِ دین ۸
این مِثال آوَرْد قارون از لِجاج
تا فُرو شُد در زمینْ با تَخت و تاج ۹
این مِثالَت را چو زاغ و بومْ دان
که ازیشان پَست شُد صد خانْدان ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
