شماره ۱۳۰ - من به اومید تو از راه دراز آمده ام

من به اومید تو از راه دراز آمده ام
ناز بگذار دمی چون به نیاز آمده ام ۱

رهروان را به شب تار دلیلی باید
من به بوی خوش آن زلف دراز آمده ام ۲

شمع بی زحمت پروانه نباشد بنشان
کامشبی در هوس گفتن راز آمده ام ۳

پیش ازین هر نفسم بود خیالی و اکنون
با تو یک رنگ شدم وز همه باز آمده ام ۴

مرغ دل بر سر زلفت به فغان می گوید
چیست تدبیر که در جنگل باز آمده ام ۵

با دلم سلسله زلف تو گوید خوش باش
منم آن بند که دیوانه نواز آمده ام ۶

عاشقان راست نمازی و دگر محرابی
بیش ابروی تو از بهر نماز آمده ام ۷

جان حقیقت به لب چون شکرت خواهم داد
تا نگویی که به تزویر و مجاز آمده ام ۸

تا فراق تو به غارت نبرد جان همام
به شفاعت ز در وصل تو باز آمده ام ۹