شماره ۱۲۴ - ما می رویم داده تو را یادگار دل

ما می رویم داده تو را یادگار دل
نازک بود حکایت دل زینهار دل ۱

خوش دار هفته یی دل مارا که سالها
پرورده است مهر تو را در کنار دل ۲

ترسم که در حساب نیارد دل مرا
ای مهربان هر سر مویت هزار دل ۳

آهسته گر کند گذری بر سرت نسیم
گردد ز زلف بر سر پایت نثار دل ۴

زینجا که میروم دل خود را کجا برم
ما را برای وصل تو باید به کار دل ۵

رغبت نمی کند به سفر دل ز کوی دوست
هرگز فراق جان نکند اختیار دل ۶

در هیچ منزلی دل ما را قرار نیست
در زلف بی قرار تو گیرد قرار دل ۷

ما زحمت تن از سر کوی تو می بریم
تا از گرانیش نشود شرمسار دل ۸

روزی که زیر خاک شود این تن همام
باشد هنوز در هوس روی یار دل ۹