خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی معشوق و تأثیر عمیق عشق بر دل شاعر می‌پردازد. شاعر از زلف‌های مشوش، لب‌های شیرین و چهره‌ی زیبای معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق به او آرامش‌بخش جان و درمان درد دل است. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند آب حیات و ایمان قلب نیز در شعر دیده می‌شود.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی فاخر، مناسب سنین بالاتر است که توانایی تحلیل و درک بهتر متون شعری را دارند.
شماره ۱۲۵ - ای سر زلف خوشت سلسله جنبان دل
ای سر زلف خوشت سلسله جنبان دل
دل به لبت داده ام جان تو و جان دل ۱
بر رخ زیبای خود زلف مشوش ببین
تا بنماید تو را حال پریشان دل ۲
دل چو گرفتار شد در شکن زلف تو
در عقبش کرد جان میل به زندان دل ۳
فارغم از دیگران مهر تو ورزم که هست
مهر تو آرام جان درد تو درمان دل ۴
دعوت کنفرم کند موی تو هر ساعتی
تازه کند هر نفس روی تو ایمان دل ۵
زان لب همچون نبات منبع آب حیات
شد ز بیانت چکان چشمهٔ حیوان دل ۶
دل چو پیوسد به جان نعل سمند تو را
تارک گردون شود غاشیه گردان دل ۷
هست حیات همام صحبت صاحب دلان
وین سخنش گوهری ست آمده از کان دل ۸
دل به لبت داده ام جان تو و جان دل ۱
بر رخ زیبای خود زلف مشوش ببین
تا بنماید تو را حال پریشان دل ۲
دل چو گرفتار شد در شکن زلف تو
در عقبش کرد جان میل به زندان دل ۳
فارغم از دیگران مهر تو ورزم که هست
مهر تو آرام جان درد تو درمان دل ۴
دعوت کنفرم کند موی تو هر ساعتی
تازه کند هر نفس روی تو ایمان دل ۵
زان لب همچون نبات منبع آب حیات
شد ز بیانت چکان چشمهٔ حیوان دل ۶
دل چو پیوسد به جان نعل سمند تو را
تارک گردون شود غاشیه گردان دل ۷
هست حیات همام صحبت صاحب دلان
وین سخنش گوهری ست آمده از کان دل ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - ما می رویم داده تو را یادگار دل
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - زهی مقبل که شد پیش تو مقبول
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
