خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیان می‌کند که ناله کردن از درد عشق به دوست، نشانه‌ای از ضعف نیست، بلکه بخشی از مسیر عشق است. اگر کسی توانایی تحمل سختی‌های این راه را دارد، باید قدم در آن بگذارد و بلاها را بپذیرد. در غیر این صورت، بهتر است از ادعای عشق دست بردارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
مناجات ۲۱۱ - الهی نالیدن من در درد از بیم زوال آنست که او که از زخم دوست بنالد در مهر دوست نا
الهی نالیدن من در درد از بیم زوال آنست که او که از زخم دوست بنالد در مهر دوست نامرد است، ای جوان اگر زهرهٔ این کار داری قصد راه کن و شربت بلا نوش کن و دوست بر آن گواه دار اگر به عافیت به ناز دار سخن کوتاه کن.
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۲۱۰ - الهی در ذات بی نظیری در صفات بی مانندی و گناهکاران را آمرزگاری و ایشانرا راز دار
گوهر بعدی:مناجات ۲۱۲ - الهی آن کرده را بر سر کوی بلا آوردی و بلا و مُصیبتها را بایشان نمودی، این یک گرو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
