خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر اهمیت توکل و پرهیز از حرفهای گدایی و غیرت است. شاعر تأکید میکند که کسی که حرفهای گدایی میزند، باید مانند نان خشک گدا، زبانش در دهانش خشک شود.
محتوا دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند «زبان در دهنش» نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
شماره ۴۳۴ - آن را که بود رگی ز غیرت به تنش
آن را که بود رگی ز غیرت به تنش
باید نبود به جز توکل سخنش ۱
آن کس که زند حرف گدایی، بادا
چون نان گدا خشک، زبان در دهنش ۲
باید نبود به جز توکل سخنش ۱
آن کس که زند حرف گدایی، بادا
چون نان گدا خشک، زبان در دهنش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۳ - در سینه تنگ من وطن ساخت غمش
گوهر بعدی:شماره ۴۳۵ - ای فیض ازل با نفست دوشادوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.