خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
این شعر از فیض ازل و ارتباط با غیب سخن می‌گوید و بر اهمیت دعا و اجابت آن تأکید دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که او را از دعا فراموش نکند، زیرا صدای دعای او مورد توجه است.
مفاهیم عرفانی و استفاده از اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر معانی شعر نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۴۳۵ - ای فیض ازل با نفست دوشادوش
ای فیض ازل با نفست دوشادوش
از غیب، تمنای دلت کرده سروش ۱
ما را ز دعا مکن فراموش که هست
بر صوت دعای تو اجابت را گوش ۲
از غیب، تمنای دلت کرده سروش ۱
ما را ز دعا مکن فراموش که هست
بر صوت دعای تو اجابت را گوش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۴ - آن را که بود رگی ز غیرت به تنش
گوهر بعدی:شماره ۴۳۶ - دارد به من اتحاد، یار از من بیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
