خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره ناامیدی، عشق از دست رفته و آرزوهای بربادرفته است. شاعر از تصاویری مانند ماه، شمع، باد خزان و گلشن امید استفاده می‌کند تا احساسات خود را به تصویر بکشد.
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی دارد.
شماره ۴۱۹ - خموش می‌کند دلیر تماشای ماه من
خموش می‌کند دلیر تماشای ماه من
من بعد، چشم آینه و دود آه من ۱
تا چشم باز می‌کنم، از پیش رفته‌ای
چون شمع، کاش بر مژه بودی نگاه من ۲
کوتاه بهترست شب ناامیدی‌ام
مگشا گره ز طره بخت سیاه من ۳
در دیده‌ام ز روی تو آتش فتاده‌است
روشن شود چراغ ز تاب نگاه من ۴
نارسته زرد بود مرا سبزه امید
رنگی نبرده باد خزان از گیاه من ۵
قدسی، نسیم باغچه ناامیدی‌ام
بر گلشن امید، نیفتاده راه من ۶
من بعد، چشم آینه و دود آه من ۱
تا چشم باز می‌کنم، از پیش رفته‌ای
چون شمع، کاش بر مژه بودی نگاه من ۲
کوتاه بهترست شب ناامیدی‌ام
مگشا گره ز طره بخت سیاه من ۳
در دیده‌ام ز روی تو آتش فتاده‌است
روشن شود چراغ ز تاب نگاه من ۴
نارسته زرد بود مرا سبزه امید
رنگی نبرده باد خزان از گیاه من ۵
قدسی، نسیم باغچه ناامیدی‌ام
بر گلشن امید، نیفتاده راه من ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۸ - چرخ چون کشتی رود بر روی آب از چشم من
گوهر بعدی:شماره ۴۲۰ - من نمی‌گویم به چشمم نه قدم، یا بر زمین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
