شماره ۱۹۷ - رشک نام او زبانم را ز غیرت لال کرد

رشک نام او زبانم را ز غیرت لال کرد
عشقم از گفت و شنود خلق فارغبال کرد ۱

سرفرازی‌های گردون از تنزل‌های ماست
پستی ما، نام دشمن را بلند اقبال کرد ۲

ناله شوریدگان شور آورد، چون عندلیب
خود پریشان بود گل را هم‌پریشان حال کرد ۳

{بیاض}
از برای امتحان، اول مرا پامال کرد ۴

من که زیر لب بر افلاطون تمسخر می‌زدم
عشق طفلی آخرم بازیچه اطفال کرد ۵