خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره عشق و دردهای ناشی از آن صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که عاشق واقعی از رسوایی نمی‌ترسد و دلش مانند سنگی سخت است که از تیشه زخم می‌خورد. همچنین اشاره می‌کند که دل قدسی از شادی نمی‌ترسد زیرا غم‌هایش مانند شیری در بیشه‌زار وجود دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'دل ریشی که خون از وی نجوشد' یا 'شیری چون غمت در بیشه دارد' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۵ - کسی کو عشق‌بازی پیشه دارد
کسی کو عشق‌بازی پیشه دارد
کی از رسوا‌شدن اندیشه دارد ۱
دل ریشی که خون از وی نجوشد
چو سنگی دان که زخم تیشه دارد ۲
مکش از سینه ریشم که تیرت
بود نخلی که در جان ریشه دارد ۳
دل قدسی نمی‌ترسد ز شادی
که شیری چون غمت در بیشه دارد ۴
کی از رسوا‌شدن اندیشه دارد ۱
دل ریشی که خون از وی نجوشد
چو سنگی دان که زخم تیشه دارد ۲
مکش از سینه ریشم که تیرت
بود نخلی که در جان ریشه دارد ۳
دل قدسی نمی‌ترسد ز شادی
که شیری چون غمت در بیشه دارد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴ - از خمار زخم دل تا چند درد سر کشد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶ - گر به صحرا بگذرم از اشک من گلشن شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
