شماره ۱۹۳ - آیینه ما تا ز رخت عکس نما بود

آیینه ما تا ز رخت عکس نما بود
روی دل خلق از همه سو جانب ما بود ۱

شکرانه وصل تو چو دی جان نسپردیم
امروز ز هجر آنچه کشیدیم سزا بود ۲

با عشق تو روزی که دلم عهد وفا بست
این دیده که امروز رقیب است، کجا بود؟ ۳

تا پیکرم از آتش مهر تو برافروخت
چون آینه هرجا که شدم نور صفا بود ۴

چون جور به گرد دل خوبان همه گشتم
چیزی که به خاطر نرساندند وفا بود ۵

ای لاله‌رخان حال دل و دیده چه پرسید
تا بود مرا دیده و دل وقف شما بود ۶

روزی گذرم بر وطن کوهکن افتاد
از تیشه هنوزش به دل سنگ صدا بود ۷

گشتیم بسی در چمن طالع قدسی
آن گل که نرویید در او مهر و وفا بود ۸