خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به بیان احساسات غم‌انگیز و عاشقانه می‌پردازد. شاعر از درد فراق و ناامیدی در عشق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که با رفتن یک غم، هزاران غم دیگر جایگزین می‌شود. همچنین، به بی‌اختیاری در احساسات و ناتوانی در کنترل عواطف اشاره دارد.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۱۹۲ - ز مژگان بوالهوس را در غمت کی خون به بار آید؟
ز مژگان بوالهوس را در غمت کی خون به بار آید؟
نروید گل ز خار خشک اگر صد نوبهار آید ۱
دلم از رفتن غم شادمان گردد، چه می‌داند
که گر یک غم رود از سینه‌ام بیرون، هزار آید ۲
به مستی سر برآور، یا به ننگ هوش تن در ده
قبول آن مکن هرگز که از یک دل دو کار آید ۳
مرا هم یاد آید بیخودی‌های سرشک خود
چو بینم بیدلی را گریه بی‌اختیار آید ۴
نسیم شرطه طوفان است دریای محبت را
زهی حرمان، اگر زین بحر کشتی بر کنار آید ۵
نروید گل ز خار خشک اگر صد نوبهار آید ۱
دلم از رفتن غم شادمان گردد، چه می‌داند
که گر یک غم رود از سینه‌ام بیرون، هزار آید ۲
به مستی سر برآور، یا به ننگ هوش تن در ده
قبول آن مکن هرگز که از یک دل دو کار آید ۳
مرا هم یاد آید بیخودی‌های سرشک خود
چو بینم بیدلی را گریه بی‌اختیار آید ۴
نسیم شرطه طوفان است دریای محبت را
زهی حرمان، اگر زین بحر کشتی بر کنار آید ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۱ - موسم گل چون حریفان جای در بستان کنند
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳ - آیینه ما تا ز رخت عکس نما بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
