خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که به زیبایی‌های نادیده و عشق الهی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که گاهی چیزهای نادیده از دیده‌ها زیباترند و عشق حقیقی، که منشأ آن فطرت پاک است، آسمان و دریا را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، اشاره می‌کند که عقل در برابر عشق ناتوان است و کسانی که بوی عشق را نشنیده‌اند، همچون دوزخیان هستند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات فلسفی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۸۵ - ای مرا هم چو دیده نادیده
ای مرا هم چو دیده نادیده
دیده بسیار خوش‌تر از دیده ۱
گر چه نادیده هم چو دیده تویی
کی بود هم چو دیده نادیده ۲
غایتِ حدِّ حسن می‌دانی
چیست نادیدهٔ پسندیده ۳
آفرینش ز مبداءِ فطرت
نی بدل گشته نی بگردیده ۴
آسمان نام عشق برد مگر
بحر از آن مست گشت و جوشیده ۵
مغزش از دودِ دوزخ آگنده
هر که او بویِ عشق نشنیده ۶
عقل خود از بساط عشق به عجز
مهرهٔ اختیار بر چیده ۷
ز آن نزاری همیشه آشفته‌ست
که همه ساله عشق ورزیده ۸
دیده بسیار خوش‌تر از دیده ۱
گر چه نادیده هم چو دیده تویی
کی بود هم چو دیده نادیده ۲
غایتِ حدِّ حسن می‌دانی
چیست نادیدهٔ پسندیده ۳
آفرینش ز مبداءِ فطرت
نی بدل گشته نی بگردیده ۴
آسمان نام عشق برد مگر
بحر از آن مست گشت و جوشیده ۵
مغزش از دودِ دوزخ آگنده
هر که او بویِ عشق نشنیده ۶
عقل خود از بساط عشق به عجز
مهرهٔ اختیار بر چیده ۷
ز آن نزاری همیشه آشفته‌ست
که همه ساله عشق ورزیده ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸۴ - مسیح اگر به نفس کرد مرده‌ای زنده
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸۶ - ای ترکِ ما گرفته پیوندِ ما بریده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
