خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از کاهش مروت و افزایش بخل در روزگار خود گلایه می‌کند و به دو نشانه از این وضعیت اشاره می‌کند: تشویش در عمامه‌ها (احتمالاً اشاره به اختلافات مذهبی یا اجتماعی) و موافقت عمومی در بخل.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و اجتماعی دارد. همچنین، ممکن است برخی از اشارات تاریخی یا فرهنگی برای سنین پایین‌تر نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۲۲۹ - ایضا له
دو نشان ماند از مروّت و بس
اندرین روزگار یکسر بخل ۱
این یکی در عمامه ها تشویش
وان دگر موافقت در بخل ۲
اندرین روزگار یکسر بخل ۱
این یکی در عمامه ها تشویش
وان دگر موافقت در بخل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۲۸ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۳۰ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
