خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیان می‌کند که هر چیزی که به کمال برسد، از زوال در امان نخواهد بود. همچنین اشاره می‌کند که اگر سخن به نوبت او ختم شده است، جای تعجب نیست زیرا در دوران او سخن به کمال رسیده است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کهن ممکن است برای خوانندگان جوان چالش‌برانگیز باشد.
شمارهٔ ۲۲۸ - وله ایضا
محقّق است که چیزی که آن رسد بکمال
بود هر آینه آن چیز را نهیب زوال ۱
اگر بنوبت من ختم شد سخن چه عجب
رسیده است در ایّام من سخن بکمال ۲
بود هر آینه آن چیز را نهیب زوال ۱
اگر بنوبت من ختم شد سخن چه عجب
رسیده است در ایّام من سخن بکمال ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۲۷ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲۹ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
