خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن درباره ستایش از یک شخصیت بزرگ (سیّدالوزرا) است که عقل و خرد او مورد تحسین قرار گرفته است. شاعر در اندیشه فرو رفته و با عقل خود به گفتگو می‌پردازد، و در نهایت عقل تأیید می‌کند که این شخصیت تمام ویژگی‌های لازم برای بزرگی را داراست.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای پیچیده ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شمارهٔ ۲۳۰ - وله ایضا
دی در اسباب سیّدالوزرا
که قیاسش نداند الّا عقل ۱
با خود اندر شدم به اندیشه
تا برآورد سر بسودا عقل ۲
چون همه یک بیک چنان دیدم
که پسندیده داشت آنرا عقل ۳
خواستم تا ستایشی کنمش
در سخن رفت فکرتم با عقل ۴
گفتم این خواجۀ بدین عظمت
که شکوهش ببرد از ما عقل ۵
زانچه در خواجگی بکار اید
چه ندارد تمام؟ گفتا عقل ۶
که قیاسش نداند الّا عقل ۱
با خود اندر شدم به اندیشه
تا برآورد سر بسودا عقل ۲
چون همه یک بیک چنان دیدم
که پسندیده داشت آنرا عقل ۳
خواستم تا ستایشی کنمش
در سخن رفت فکرتم با عقل ۴
گفتم این خواجۀ بدین عظمت
که شکوهش ببرد از ما عقل ۵
زانچه در خواجگی بکار اید
چه ندارد تمام؟ گفتا عقل ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۲۹ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۳۱ - این قطعه در مدح ملک السّیادة و النّقابه سیّد مجدالدّین گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
